Boedelverdeling

Wanneer
je in Nederland trouwt in gemeenschap van goederen, dus zonder notariële
akte (onder huwelijkse voorwaarden), is in principe alles wat man
en vrouw bezitten gemeenschappelijk eigendom. Datzelfde geldt voor
alles wat men tijdens de huwelijksjaren rijker wordt (aankopen,
spaargeld, polissen, erfenissen of schenkingen). In geval van een
echtscheiding dienen alle bezittingen, roerend en onroerende goederen,
evenredig tussen de partners worden verdeeld. Beide ex-echtgenoten
hebben recht op de helft van de boedel. Wanneer de scheiding op
een ´prettige´ wijze verloopt en er nog steeds communicatie mogelijk
is, is het verstandig een lijst te maken van alle huisraad en andere
bezittingen. Er zullen beslist voorwerpen bij zitten die erg persoonlijk
zijn, bijvoorbeeld sieraden, een cd collectie, muntenverzameling
ed. Schrijf duidelijk op wat u beslist zou willen hebben, wat u
eventueel zou willen hebben en wat u niet wilt hebben. Leg de lijsten
naast elkaar en probeer er samen uit te komen. Indien nodig kunnen
de beide delen door middel van betaling gelijk worden gemaakt.

Het
verdelen blijft natuurlijk niet beperkt tot huisraad en gemeenschapsgoederen.
Hetzelfde geldt voor de woning, auto, saldi op bank en giroafrekeningen,
vorderingen en pensioenrechten. Maar ook voor de voor en tijdens
het huwelijk ontstane schulden en ander aangegane verplichtingen.
Indien beide ex-echtgenoten niet samen in onderling overleg of met
behulp van de advocaten tot een voor beide partijen bevredigende
oplossing kunnen komen met betrekking tot de verdeling van de huwelijksgoederengemeenschap,
kunnen zij contact opnemen met een zogenaamde boedelnotaris. Deze
zal aan beide partijen vragen om een voorstel tot boedelscheiding
en dit tot een voorstel verwerken. Indien één van ex-echtgenoten
weigert hier serieus aan mee te werken kan de andere partner een
boedelverdelingprocedure opstarten. Zo kan de onwillige partner
alsnog gedwongen worden mee te werken.

Een
natuurlijk gevolg van een echtscheiding is dat één van beide partners
de voormalig echtelijke woning zal verlaten. Als de beslissing tot
echtscheiding eenmaal genomen is dienen beide partners indien mogelijk
samen te beslissen wie zal vertrekken. Als u er samen niet uit kunt
komen zal de rechter deze beslissing nemen en deze zal in het algemeen
de woning toewijzen aan de ouder die de kinderen zal gaan verzorgen.
Dit geldt overigens zowel bij een huur- als koopwoning. In beide
gevallen zal er gezocht moeten worden naar een huurwoning. Gezien
de lange wachtlijsten van de gemeentes een groot probleem. In sommige
gevallen kan dit betekenen dat de rechter zes maanden uitstel geven
aan de partner die moet vertrekken. Het probleem wordt nog groter
bij een koopwoning. In veel gevallen zal blijken dat de hypotheek
te hoog is om voor één partij op te brengen, zodat beide partners
naar een andere huurwoning op zoek zullen moeten.